Gure taldean adimen anitzen gaia aukeratu dogu, guretzat gai honek bizitzako arlo desberdinetan eragina daukalako.
Duela 20 urte ikertu zanez, adimen mota desberdinak dagoz, teoria honen arabera zortzi.
Seguruenik baieztapen honek harritzen zaitue, ulertzekoa da. Aitzitik erreakzio hori da aldatu beharrekoa. Urte askotan zehar adimena neurtzeko metodoa test bat edo eskolako notak izan dira. Baina behar izango dozu nolabaiteko inteligentziarik eskolatik kanpo, ezta? Gure ustez, zalantzarik gabe, bai.
Zeregin horretan zerikusi handia daukagu guk, etorkizuneko irakasleak. Denbora daukagu metodologiak, pentsatzeko moduak eta balorapen metodoak aldatzeko. Gure ikasleei euren adimen mota topatzen lagundu behar deutsegu,autonomia emonez, izan ere, bakoitzak bat eukiko dau, danok EZ garelako berdinak. Horretarako bidea hezkuntza pertsonalizatua izan daiteke, teknologia berrien eta gure laguntzaren bidez.
martes, 29 de octubre de 2013
viernes, 25 de octubre de 2013
jueves, 24 de octubre de 2013
Irakaslearen elkarrizketari buruzko hausnarketa
Ondorioak eta ikasitakoak
Azken asteotan, Gasbiko taldekide guztiak irakasle
batekin elkarrizketa izan dugu, guztiok elkarrizketa horiek komentatu eta hausnartu
ostean, laurok elkarrizketetan komunak diren zenbait gauza aditu ditugu eta ondorio batzuk atera
ditugu, zertan formatu behar garen eta zeintzuk diren ikasi ditugun gauzarik
garrantzitsuenak, bestak beste.
Hasteko,eta elkarrizketen ondorioak azaltzeko, guztiok zeran kointiditu dugu: Irakasle guztiek
komentatu digute, formakuntzaz aparte, beste gaitasun batzuk eduki behar direla. Pazientzia
irakaskuntzan eduki behar den gaitasunik garrantzitsuena da baina hori neurtzen
ere jakin behar da. Bestalde, irakasle on batek irakasten jakin behar du, hau
da, titulu batek ez du neurtzen irakaslearen kategoria. Hori da irakasle on
batek izan behar duena, pazientzia izatea, jakitea eta dakiena irakasten eta transmititzen
jakitea. Horregatik esan digute, gogoa pentsatzen dugun baino eragin gehiago
daukala irakaskuntzan, ikasleek irakaslearen umorea eta gogoak nabaritu egiten baitituzte,
beraz, umore eta gogo onak eraman behar dira klasera, eta arazoak etxean utzi.
Bestalde, irakasleak arreta piztu digun zerbaitetan
bateratu dira, gaur egun irakasle izateko ematen den formakuntzan hain zuzen.
Gaur egun irakasle formakuntzaren urteak igo dira(lehen 3 ziren eta orain 4)
eta teoria gehiegi ematen da. Klaseak dinamizatu beharra dagoela ezan digute,
lan praktiko gehiago edota esperientzia igotzen duten gauza gehiago bidali
beharko liratekeela, horiek baitira, azken finean, errealitatera hurbiltzen
gaituztenak eta ez liburu “tocho” bat, gero ikasitako guztia ahazteko eta
aplikatu ezin izateko. Zehaztuta, guztiek esan ziguten eskarmetua “irakasle”
hoberena zela, baina formakuntzak ere laguntzen duela, beraz, gero eta
formakuntza hobeagoa orduan eta ikasketa errazagoa.
LOMCE-ri buruz ere, laurak hitz egin genuen eta haiei
iritzia eskatu genien, hurrengoa esan ziguten: Diskriminazio hutsa zela eta
atzerapen nabarmen bat, ikastea gehiago kostatzen zitzaien umeentzat(adimen banaketa).Gainera,
LOMCE-n errekorteak zirela eta, ume
askok liburu gabe zeudela eta, baten kasuan, ikastetxean beste urteko ikasleen liburuak ikasle berriei pasatzeko sistema bat antolatu
zuten. Bekak murriztu dituztelako ondoriozta daiteke hori, ume askok eskolako
materiala erosteko bekak behar baitzituzten.
Gurasoekin eta familiekin irakasleak erlazio ona izan behar zutela kontatu ziguten, batez ere umearen onerako.Kultura eta erlijio desberdinak daude, horrexegatik gurasoekin hitz egitea eta umea ezagutzea ezinbestekoa da, haren beharrei hobeto erantzuteko. Gainera, irakaslea laguntza etxean zein klasean eman behar du, adibidez, etxean arazoak dituen neska batek klasean ez du errendimentu normala izango, beraz, gurasoekin hitz egin beharko luke.
Irakastea ez da erraza, ez da bakarrik liburu bat hartu eta
azaltzea , baizik eta eguneroko arazoak identifikatzea eta laguntza eskaintzea
ere dakar. Irakasle batek ikasleak ezagutu behar ditu, haien arazoak, haien familiak…eta
ezagutza horietaz abiatu ume bakoitzari laguntzarik egokiena bilatzeko eta
eskaintzeko. Irakasleek hau guztia esanda, ondorio batera heldu ginen: Ikasle
guztiak ez dira berdinak, eta hori dibertsitatea da, errealitatea. LOMCE-K egin
nahi duena dibertsitate hori apurtzea da, gizartea bi mailatan banatzea,
dirudunak eta azkarrak eta pobreak eta motelak.
Laburbilduz,ideia hauen guztien ondorioz, konturatu gara irakasle ona izatea kostatu egiten dela, pazientzia,
bokazioa, jakintasuna eta jakiten dena irakasten jakitea inplikatzen baitu. Egoera
eta ikasle bakoitzari egokitzea ezinbestekoa da, garapena aurrera eramateko,
zeren eta, ikasleak ez baitatoz jakinda eta guk gara jakintza hori sustatu eta motibatu
behar ditugunak.
miércoles, 23 de octubre de 2013
Etxeko hezkuntza, abantaila edo atzerapena?
Argazki honetan ikus daitekeenez, ume bat eskolara joan
beharrean etxean ikasten du. Eskola etxean egitearena, munduko estatuetako guraso
askok aspaldian hartzen ari diren erabakia da. Ameriketan adibidez, oso normala
da umeak etxean ikastea, erlijio-arrazoiak direla-eta edo bestelako eskolatze
moduren bat nahiago dutelako. Badira
beste bost arrazoi nagusi: ohiko ikastetxeen kalitate akademikoa zalantzan
jartzea; hezkuntzarik onena banan-banakoa dela iriztea; senideen arteko lotura
sendotu nahi izatea; ikasketa-kideen eragin kaltegarria murriztu nahi izatea;
eta eskoletan gero eta handiagoa den segurtasun ezaren beldur izatea. Sarritan,
arrazoi horietako batek baino gehiagok eragiten du erabakia.
Egoera honek zenbait galdera egitera bideratzen du, ona
al da ume batentzat ikastola ez ezagutzea eta etxean ikastea?Eskola umeek
sozializazioa eta gizarteratzea zein arau sozialak garatzen dituenez gero, ez
dut uste hori ona denik. Nola ezagutuko ditu umeak lagunak eta nola ikasiko du
sozialki garatzen etxean egonda? Joera berri hau ez da oso ona, ikasketetaz eta
notetaz aparte beste gauza asko ikasten dira eskolan, etxean ikastea ezinezkoak
direnak.
domingo, 20 de octubre de 2013
Irakasle miresgarriaren elkarrizketa
Irakasle funtzioko ikasgaian, irakasleak guk izan dugun maisu-maistra
miresgarri bati elkarrizketa bat egitea bidali zigun. Hazieran ideia ez
zitzaidan asko gustatu, eskolan egondako urte guztietan oso irakasle gutxik
izan direlako zerbait ona edo haiengandik eredu izateko premia transmititu
didatenak. Beraz, ez neukan batere argi nori esan elkarrizketa burutzeko.
Azkenean, batxilergoan euskara eman zidan irakasle bat etorri zitzaidan burura,
Luis Angel.
Irakasle hau, euskara ematen zidan eta asko lagundu zidan ikasturtean
zehar. Esan beharra daukat izan dudan irakaslerik onenetarikoa izan
dela.Euskara oso zaila egiten zitzaidan eta berari esker asko hobetu nuen.
Irakasle miresgarria dela iruditzen zait, berarekin ikasitakoa ez dudalako
ahaztu, dakiena ondo irakatsi izan duelako beti, eta, batez ere, beti prest
zegoelako bere laguntza eskaintzeko. Behin baino gehiagotan geratu ginen
euskararekiko zalantzak argi nitzan, eta
hori asko baloratu nuen, hori esker HABE 2 titulua atera ahal izan nuen eta, ez
hori bakarri, euskara klasez kanpo ikasten jarraitzeko gogoak piztu zizkidan.
Luis Angelengatik galdezka deitu nuen institutura eta berarekin hitz egin
nuen, egin beharrekoa azalduz.Berak baietz esan zidan,pozik gainera, horrela,
elkarren berri izateko eta zer darabilkigun jakiteko. Bada, agenda bete betea
zeukan baina azkenean lortu genuen geratzea.
Elkarrizketari erreparatuz, taberna batean geratu ginen. Ez nintzen oso urduri joan. Urduri nengoen
baina hasieran bakarrik, gero erlaxatu nintzen eta hitz egitearen heinean eta
oso gustora ikusi nuen irakaslea .Lehenengo zer egiten nenbilen galdetu zidan
eta berak institutuan jarraitzen zuela ezan zidan. Gero galderekin hasi nintzen
eta hasieran oso erantzun laburrak ematen zizkidan, horregatik uste nuen ez
nintzela ordu bateko elkarrizketa
egitera ailegatuko. Baina ez zen horrela
gertatu. Handik gutxira, enrroilatzen eta animatzen hasi zen eta ordu bat eta erdi eman genuen
berbetan. Esan beharra daukat ere, elkarrizketa oso naturala izan zela zeren eta
elkarrizketaz aparteko beste gauza batzuetaz ere hitz egin baikenuen eta horri
esker, konfiantza azkar handitu zen. Bukatzeko eskerrak eman nizkion bere
denboragatik eta bakoitzak bere aldetik joan ginen.
Oso ekintza ona izan dela pentsatzen dut. Gauza
asko ikasi nituen eta irakasle batekin ikastetxeak suposatzen duen rola
apurtzen du , beraz, beste testuinguru batean irakaslearekin egoteak oso
produktiboa iruditu zait. Animatu dit ikasten eta prestatzen jarraitzeko eta.
era berean, aholku batzuk eman zizkidan etorkizuneko irakasle izango naizenez
gero.Barre batzuk ere bota genituen klaseko pasarte batzuk gogoratuz.
sábado, 19 de octubre de 2013
Irakaslearekin elkarrizketa
Inpresioak
Irakasle miresgarri batekin elkarrizketa bat egin behar genuela jakiterakoan, izen batzuk nire burutik pasatu zitzaizkidan; hirugarren mailako tutorea, DBH-ko Natur Zientziako irakaslea... Baina azkenean Nereari egin nion elkarrizketa, nire Gizarte-Zientzietako irakaslea DBH.ko hirugarren et laugarren mailan. Berarekin oso erlazio ona genuen ikasle guztiok, klaseak ematerakoan esfortsu handia egiten zuen guk dena ulertzeko.Orain zuzendari bezala dago, horretaz gain, astero lau klase ematen du.
Ostiral batean eskolara joan nintzen hurrengo astean zehar elkarrizketa egiteko, sartzerakoan Terekin aurkitu nuen, Gorputz heziketako irakaslea, ez zuen nire izena gogoratzen baina bere klasean egin nuen zauri batekin gogoratu zen. Terek Nerea zuzendari bezala zegoela esan zidan eta zuzendari bulegora joan nintzen. Beste irakasle batekin hitz egiten zegoen eta kanpoan itzaron behar izan nuen, denbora horretan mobilarekin jolasten hasi nintzen eta irakasle batek, ni ikaslea nintzela pentsatuz, gordetzeko agindu zidan.Nik zintzo-zintzo mobila gorde nuen, gorde izan ez balu agian "parte" batekin bukatuko nuke. Nereak niri ikusterakoan oso pozik jarri zen eta ez zuen inolako arazorik hurrengo ostiralean elkarrizketa edukitzeko.
Elkarrizketa egunean, ez nengoen oso urduri, nire kezka bakarra mobila ondo ibiliko den ala ez zen, elkarrizketarako 15 galdera neukan egiteko. Galdera horiek 30 minututan denak erantzunda zeuden. Hurrengo 20 minututan hezkuntzari buruz eta nire etorkizunari buruz hitz egiten hasi ginen. 50 minutu pasa eta gero elkarrizketa amaitu behar izan genuen patio denbora hasten zelako eta irakasle asko Nerearekin hitz egin behar zuten.
Irakaslearekin izandako elkarrizketa
Irakasle miresgarri bati elkarrizketa egin behar geniola esan bezain pronto, argi eta garbi izan Arantza aukeratuko nuela. Andereño hau, musikako eta plastikako irakasle moduan izan nuen. Elkarrizketa burutu baino lehenago, herriko ikastolara joan nintzen berarekin kontaktuan jartzeko. Arantza ikusi bezain pronto, ikaragarrizko poztasuna nabaritu zitzaion aurpegian eta elkarrizketa egiteko prest zegoela esan zidan.
Hurrengo
egunean geratu ginen elkarrizketa egiteko. Hasieran kontatu zidan musika eta
plastika jada ez zuela ematen. Urte asko zeramalako, hain zuzen ere, 36 urte
eta nekatuta zegoela. Aurten, etorkinei
euskara ikasten arituko zela esan zidan.
Argi
eta garbi esan zidan, irakasle izatea ez dela bat ere erraza ikasle bakoitzak bere arazoak dituztelako baina
gustuko izango nuela behin eta berriz errepikatu zidan. Arantza, herrian oso
ezaguna da, ikastola aurrera ateratzeko proiektu asko egin izan dituelako. Gainera,
irakasle on baten adibiderik onenetariko bat dela uste dut. Batez ere, irakasle
profesioa motibazioz hartu izan duelako, ikasletaz arduratzen delako eta klaseak ematerako orduan, beti
zerbait izaten duelako ikasleek adi egoteko.
Elkarrizketan
askotan galdera alde batera utzi izan genuen eta beste gauzetaz hitz egiten
aritu ginen. Oso gustora zegoela nabaritu zitzaion eta galdera bat egin nionean
poztasunez emozionatu egin zen. Banekien emozionatuko zela, lehen esan bezala bere sentimenduak azkar
adierazten dituelako eta ikasleekin daukan harremana berezia delako.
Amaieran,
ikastolako jaialdietako argazkiak
ikusten egon ginen, elkarrekin pasatako momentuak gogoratzen. Berriz ere,
emoziotatu izan zen. Joan baino lehenago, oso gustora egon zela eta nirekin
kontaktuak egon nahi zuela esan zidan.
Ikastolatik ateratzerakoan, oso ondo sentitu izan nintzen izandako elkarrizketarekin asko ikasi dudalako. Lehen banekien gogotsu aritu behar dela irakasle moduan baino orain askoz argiago daukat.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


