Teknologia berriak hezkuntzan

Gaur egun teknologia berrien erabilera handitu egin da. Batez ere, hezkuntza arloan. Hau da, lehen oso gutxi erabiltzen zen ordenagailua , erabiltzen zuten gehiengoa irakasleak ziren. Duela urte gutxi, lehen hezkuntzako hirugarren zikloan, ikasle bakoitzeko ordenagailu bana izatea proposatu zuten eta aurrera egin zioten.

Irakaslea, betiko moduan ematen ditu klaseak aldatzen den gauza bakarra, ikasle bakoitzak ordenagailu bana duela da. Ikasle hauek, aukera dute ikasgaiko gaiari buruzko informazioa bilatzeko baita ariketa ezberdinak lantzeko. Teknologia berriak hezkuntzan erabiltzea hainbat abantaila dauzka.

Alde batetik, txat-aren bidez, ikasleek edozein herrialdetako adin bereko ikasleei idatz diezaiekete eta era berean, beraiengatik erantzuna jaso. Nire ustez, ikasteko metodo hau egokia da hizkuntzazko ikasgaiak lantzeko. Esate baterako, ingelesa, frantsesa eta alemaniarra era praktikoan lantzeko. Aldi berean, irakasleentzako oso erabilgarria da. Guk ere, beste irakasle batzuekin kontaktuan jartzeko. Kontaktuan jarriz gero, aukera izango dugu beste herrialdetako irakasleek erabilitako materiala eta metodoak ikusteko.

Bestalde, irakasleek aukera dute ikasleei lan egokiak nola egiten diren erakusteko. Beraz, DBHra pasatzen direnerako lanak nola egiten diren menperatuta izango dute. Adibidez, aurkibidea, bibliografiak, sarrerak eta abar nola egiten diren jakin izango dute.

Laburbilduz, teknologia berrien erabilera gero eta indar handiagoa hartuko dute. Beraz, etorkizuneko irakasleok teknologia berriei buruzko jakintza minimo bat izan beharko dugu.

                           

Adimen anitzak

Howard Garnerek 1983ko liburuan proposatu zuen bezala 8 adimen desberdinak daukagu (musikala,intrapersonala,interpertsonala, matematikoa, korporala, espaziala, naturalista eta linguistikoa), eta pertsona bakoitzak adimen batzuk garatuagoak dituzte beste batzuk baino. Adimen Anitzen teoria ez da giza ezagutzaren planteamendu bat gehiago soilik, baizik eta zientzia psikologikoa, eta batez ere hezkuntza iraultzen ari den proposamena. Gure burmuin potentziala anitza eta moldagarria da, denok adimen bat baino gehiago garatzen ditugu. Gizakia, adimen guztiekin jaiotzen da eta familia, eskola eta gizarte inguruneak bideratzen ditu adimen horien egituraketa berezia gizaki bakoitzarengan; batzuk gehiago garatuko dira, beste batzuk gutxiago, eta beste batzuk batere ez, eta hezitzaileek ikasleen adimen potentziala hobetu dezakete.Gaitasun horrek arazoak konpontzeko eta gizarteak onar ditzakeen produktuak sortzeko balio dio gizakiari. Modu horretara, adimena gizakia mugitzen den ingurune kulturalean eta sozialean sortu eta garatzen da, nahiz eta elementu biologikoak ere izan. Komunitate adituak erabakitzen du, eta ez proba edo test estandarizatu batek, gizabanako bat adimentsua den ala ez. Izan ere, pertsonak bakarrik edukiko balute adimen testak neurtzen dituzten kapazitateak, giza kulturaren zati handiena ez zen existituko. Adimenaren ikuspegi erredukzionista daukagu. Eguneroko bizitzan moldatzeko espediente ona izatea ez da nahikoa. Batzuk adimen-koziente handia daukate baina ez dira gai ikusten beraien buruak jendearekin komunikatzeko. Ordea, askok ez dira bikainak izan beraien eskoletan baina arrakasta handia eduki dute bizitza pertsonaletan. Arrakasta izateko kirolean edo negozioetan, adimentsu izan behar da baina arlo bakoitzean adimen desberdin bat erabiltzen da. Ez hobea ez txarragoa, desberdina.

Adimen anitzen gaiari buruz esan beharra dago hezkuntzan eragin zuzena duela.

Ikasleen kasuan, bakoitzak adimen edo ikasteko erritmo bat dauka eta baita ikasteko metodoak ere. Ikerketen arabera ume guztiak daukate ikasteko metodo desberdinak eta horrek eragina dauka haiengan, zeren eta guztientzat erabili ohi baita metodo berdina, ume batek agian bideoen edo entzumenen bidez azkarrago ikas dezakeela pentsatu barik. Bestalde, lehen esan bezala, ikerketen arabera 8 inteligentzia mota daude.Orain arte adimentsu deitu zaie soilik matematiketan edo linguistikako ikasgaietan trebeak diren umeei, eta hori eskolan nabaritzen da ikasgai horiek garrantzitsuentzat hartuz .Baina, errealitatea bestelakoa da.Inteligentzia musikala daukan ume baten trebetasunak ez dira hain aintzakotzat hartzen eta eskolaz kanpo matematika baino erabilgarriagoa izan daiteke, beraz, eragina dauka zeren eta ume bati ez bazaio bere inteligentzia garatzen laguntzen, agian adimen hori edo trebetasun hori gal dezake etorkizun batean.

Irakasleengan ere eragina dauka. Irakasleak irakatsi baino lehen beraien ikasteko metodoa ezagutu behar dute. Horrela azaldu ahal diren erarik hoberena ezagutu dezakete eta gainera, hain garatuta ez dauzkaten adimenak garatu ahalko izango dituzte.Horretaz gain, irakasleentzat errazagoa da guztiontzat metodo berdina erabiltzea horrela lan gutxiago suposatzen zaielako. Baina irakasleen lana ,hain zuzen ere, ikasleek beren adimen naturalak garatzen laguntzea da, beste gauzen artean,beraz, irakasleek adimen anitz horien garatu ahal izateko metodo aproposak bilatzea ezinbestekoa da. Ahaztu gabe beste metodoak ere garatu behar direla. Gure burmuinean adimen guztiak daukagu, batzuk besteak baino garatuagoak, horregaitik gara desberdinak gure artean, baina guztietaz baliatu behar gara neurri batean. Hori dela eta, arlo desberdinak ikastea garrantzi handia dauka. Ezin diogu garrantzi gehiago eman matematikeei edo hizkuntzei bakarrik eman. 

Metodo desberdin horren adibide bezala mapa kontzeptual on bat aurkitu dugu: http://www.totemguard.com/aulatotem/images/Mapa_Conceptual_Howard_Gardner_recursostic.png

Erakundeei begira baita ere, langileak motibatzea beraien adimenari begiratuz bakoitzarentzako metodo onuragarriak begiratu daiteke.

Generoa Adimen anitzetan

Beti pentsatu da adimeneko ezaugarri batzuetan gizonak emakumeak baino hobeak zirela adibidez matematiketan eta beste ezaugarri batzuetan , berriz, emakumeak gizonak baino hobeak zirela adibidez hizkuntzetan. Hau Garnerren teoriari eramaten badugu esan genezakegu gizonen adimena hobea dela logiko-matematikan eta emakumeak,  hitzezko-linguistikoan.

Azken urteetan egin duten Ikerketak, *Science aldizkarian ikusi ahal dugunez, adimen ezaugarri hauetan ez da ikusten diferentzia handirik,generoen artean ikusi ahal dugun diferentzia,askotan, genero berdineko pertsonen arteko diferentzia baino txikiagoa da.Beste aldetik, Murtziako Unibertsitateko ikerlari batzuek adimen logiko-matematikoari buruz egin duten ikerketa batean bi sexuen arteko diferentzia ez zegoela baieztatu zuten.

Bibliografia

http://revistas.um.es/analesps/article/view/42731

* “The Pseudoscience of Single-Sex Schooling” artikuluan.

Adimen anitzak

Gure taldean adimen anitzen gaia aukeratu dogu, guretzat gai honek bizitzako arlo desberdinetan eragina daukalako.
Duela 20 urte ikertu zanez, adimen mota desberdinak dagoz, teoria honen arabera zortzi.
Seguruenik baieztapen honek harritzen zaitue, ulertzekoa da. Aitzitik erreakzio hori da aldatu beharrekoa. Urte askotan zehar adimena neurtzeko metodoa test bat edo eskolako notak izan dira. Baina behar izango dozu nolabaiteko inteligentziarik eskolatik kanpo, ezta? Gure ustez, zalantzarik gabe, bai.
Zeregin horretan zerikusi handia daukagu guk, etorkizuneko irakasleak. Denbora daukagu metodologiak, pentsatzeko moduak eta balorapen metodoak aldatzeko. Gure ikasleei euren adimen mota topatzen lagundu behar deutsegu,autonomia emonez, izan ere, bakoitzak bat eukiko dau, danok EZ garelako berdinak. Horretarako bidea hezkuntza pertsonalizatua izan daiteke, teknologia berrien eta gure laguntzaren bidez.

Irakaslearen elkarrizketa

Mapa kontzeptuala

Irakaslearen elkarrizketari buruzko hausnarketa

Ondorioak eta ikasitakoak

Azken asteotan, Gasbiko taldekide guztiak irakasle batekin elkarrizketa izan dugu, guztiok elkarrizketa horiek komentatu eta hausnartu ostean, laurok elkarrizketetan komunak diren zenbait  gauza aditu ditugu eta ondorio batzuk atera ditugu, zertan formatu behar garen eta zeintzuk diren ikasi ditugun gauzarik garrantzitsuenak, bestak beste.

Hasteko,eta elkarrizketen ondorioak azaltzeko,  guztiok zeran kointiditu dugu: Irakasle guztiek komentatu digute, formakuntzaz aparte,  beste gaitasun batzuk eduki behar direla. Pazientzia irakaskuntzan eduki behar den gaitasunik garrantzitsuena da baina hori neurtzen ere jakin behar da. Bestalde, irakasle on batek irakasten jakin behar du, hau da, titulu batek ez du neurtzen irakaslearen kategoria. Hori da irakasle on batek izan behar duena, pazientzia izatea, jakitea eta dakiena irakasten eta transmititzen jakitea. Horregatik esan digute, gogoa pentsatzen dugun baino eragin gehiago daukala irakaskuntzan, ikasleek irakaslearen umorea eta gogoak nabaritu egiten baitituzte, beraz, umore eta gogo onak eraman behar dira klasera, eta arazoak etxean utzi.

Bestalde, irakasleak arreta piztu digun zerbaitetan bateratu dira, gaur egun irakasle izateko ematen den formakuntzan hain zuzen. Gaur egun irakasle formakuntzaren urteak igo dira(lehen 3 ziren eta orain 4) eta teoria gehiegi ematen da. Klaseak dinamizatu beharra dagoela ezan digute, lan praktiko gehiago edota esperientzia igotzen duten gauza gehiago bidali beharko liratekeela, horiek baitira, azken finean, errealitatera hurbiltzen gaituztenak eta ez liburu “tocho” bat, gero ikasitako guztia ahazteko eta aplikatu ezin izateko. Zehaztuta, guztiek esan ziguten eskarmetua “irakasle” hoberena zela, baina formakuntzak ere laguntzen duela, beraz, gero eta formakuntza hobeagoa orduan eta ikasketa errazagoa.

LOMCE-ri buruz ere, laurak hitz egin genuen eta haiei iritzia eskatu genien, hurrengoa esan ziguten: Diskriminazio hutsa zela eta atzerapen nabarmen bat, ikastea  gehiago kostatzen zitzaien umeentzat(adimen banaketa).Gainera, LOMCE-n  errekorteak zirela eta, ume askok liburu gabe zeudela eta, baten kasuan, ikastetxean beste urteko  ikasleen liburuak  ikasle berriei pasatzeko sistema bat antolatu zuten. Bekak murriztu dituztelako ondoriozta daiteke hori, ume askok eskolako materiala erosteko bekak behar baitzituzten.

Gurasoekin eta familiekin irakasleak erlazio ona izan behar zutela kontatu ziguten, batez ere umearen onerako.Kultura eta erlijio desberdinak daude, horrexegatik gurasoekin hitz egitea eta umea ezagutzea ezinbestekoa da, haren beharrei hobeto erantzuteko. Gainera, irakaslea laguntza etxean zein klasean eman behar du, adibidez, etxean arazoak dituen neska batek klasean ez du errendimentu normala izango, beraz, gurasoekin hitz egin beharko luke.

Irakastea ez da erraza, ez da bakarrik  liburu bat hartu eta azaltzea , baizik eta eguneroko arazoak identifikatzea eta laguntza eskaintzea ere dakar. Irakasle batek ikasleak ezagutu behar ditu, haien arazoak, haien familiak…eta ezagutza horietaz abiatu ume bakoitzari laguntzarik egokiena bilatzeko eta eskaintzeko. Irakasleek hau guztia esanda, ondorio batera heldu ginen: Ikasle guztiak ez dira berdinak, eta hori dibertsitatea da, errealitatea. LOMCE-K egin nahi duena dibertsitate hori apurtzea da, gizartea bi mailatan banatzea, dirudunak eta azkarrak eta pobreak eta motelak.

Laburbilduz,ideia hauen guztien ondorioz, konturatu gara irakasle ona izatea kostatu egiten dela, pazientzia, bokazioa, jakintasuna eta jakiten dena irakasten jakitea inplikatzen baitu. Egoera eta ikasle bakoitzari egokitzea ezinbestekoa da, garapena aurrera eramateko, zeren eta, ikasleak ez baitatoz jakinda eta guk gara jakintza hori sustatu eta motibatu behar ditugunak. 

Etxeko hezkuntza, abantaila edo atzerapena?

Argazki honetan ikus daitekeenez, ume bat eskolara joan beharrean etxean ikasten du. Eskola etxean egitearena, munduko estatuetako guraso askok aspaldian hartzen ari diren erabakia da. Ameriketan adibidez, oso normala da umeak etxean ikastea, erlijio-arrazoiak direla-eta edo bestelako eskolatze moduren bat nahiago dutelako. Badira beste bost arrazoi nagusi: ohiko ikastetxeen kalitate akademikoa zalantzan jartzea; hezkuntzarik onena banan-banakoa dela iriztea; senideen arteko lotura sendotu nahi izatea; ikasketa-kideen eragin kaltegarria murriztu nahi izatea; eta eskoletan gero eta handiagoa den segurtasun ezaren beldur izatea. Sarritan, arrazoi horietako batek baino gehiagok eragiten du erabakia.

Egoera honek zenbait galdera egitera bideratzen du, ona al da ume batentzat ikastola ez ezagutzea eta etxean ikastea?Eskola umeek sozializazioa eta gizarteratzea zein arau sozialak garatzen dituenez gero, ez dut uste hori ona denik. Nola ezagutuko ditu umeak lagunak eta nola ikasiko du sozialki garatzen etxean egonda? Joera berri hau ez da oso ona, ikasketetaz eta notetaz aparte beste gauza asko ikasten dira eskolan, etxean ikastea ezinezkoak direnak.

Irakasle miresgarriaren elkarrizketa

Irakasle funtzioko ikasgaian, irakasleak guk izan dugun maisu-maistra miresgarri bati elkarrizketa bat egitea bidali zigun. Hazieran ideia ez zitzaidan asko gustatu, eskolan egondako urte guztietan oso irakasle gutxik izan direlako zerbait ona edo haiengandik eredu izateko premia transmititu didatenak. Beraz, ez neukan batere argi nori esan elkarrizketa burutzeko. Azkenean, batxilergoan euskara eman zidan irakasle bat etorri zitzaidan burura, Luis Angel.

Irakasle hau, euskara ematen zidan eta asko lagundu zidan ikasturtean zehar. Esan beharra daukat izan dudan irakaslerik onenetarikoa izan dela.Euskara oso zaila egiten zitzaidan eta berari esker asko hobetu nuen. Irakasle miresgarria dela iruditzen zait, berarekin ikasitakoa ez dudalako ahaztu, dakiena ondo irakatsi izan duelako beti, eta, batez ere, beti prest zegoelako bere laguntza eskaintzeko. Behin baino gehiagotan geratu ginen euskararekiko zalantzak  argi nitzan, eta hori asko baloratu nuen, hori esker HABE 2 titulua atera ahal izan nuen eta, ez hori bakarri, euskara klasez kanpo ikasten jarraitzeko gogoak piztu zizkidan.

Luis Angelengatik galdezka deitu nuen institutura eta berarekin hitz egin nuen, egin beharrekoa azalduz.Berak baietz esan zidan,pozik gainera, horrela, elkarren berri izateko eta zer darabilkigun jakiteko. Bada, agenda bete betea zeukan baina azkenean lortu genuen geratzea.

Elkarrizketari erreparatuz, taberna batean geratu ginen.  Ez nintzen oso urduri joan. Urduri nengoen baina hasieran bakarrik, gero erlaxatu nintzen eta hitz egitearen heinean eta oso gustora ikusi nuen irakaslea .Lehenengo zer egiten nenbilen galdetu zidan eta berak institutuan jarraitzen zuela ezan zidan. Gero galderekin hasi nintzen eta hasieran oso erantzun laburrak ematen zizkidan, horregatik uste nuen ez nintzela  ordu bateko elkarrizketa egitera ailegatuko. Baina ez zen  horrela gertatu. Handik gutxira, enrroilatzen eta animatzen  hasi zen eta ordu bat eta erdi eman genuen berbetan. Esan beharra daukat ere, elkarrizketa oso naturala izan zela zeren eta elkarrizketaz aparteko beste gauza batzuetaz ere hitz egin baikenuen eta horri esker, konfiantza azkar handitu zen. Bukatzeko eskerrak eman nizkion bere denboragatik eta bakoitzak bere aldetik joan ginen.

Oso  ekintza ona izan dela pentsatzen dut. Gauza asko ikasi nituen eta irakasle batekin ikastetxeak suposatzen duen rola apurtzen du , beraz, beste testuinguru batean irakaslearekin egoteak oso produktiboa iruditu zait. Animatu dit ikasten eta prestatzen jarraitzeko eta. era berean, aholku batzuk eman zizkidan etorkizuneko irakasle izango naizenez gero.Barre batzuk ere bota genituen klaseko pasarte batzuk gogoratuz.